امروز: یکشنبه 04 تیر 1396 برابر با 25 جون 2017

آخرين اخبار

اینگرید نوکیرک .Ingrid Newkirk

  • پنج شنبه, 07 فروردين 1393
  • نوشته شده توسط 


اینگرید نوکیرک ( متولد 11 ژوئن 1949 ) متولد انگلیس و یک فعال حقوق

حیوانات آمریکایی است و رئیس سازمان پیتا PETA می باشد ، بزرگترین سازمان حقوق حیوانات در دنیا .

نوکیرک از سال 1972 برای جنبش حفاظت از حیوانات کار می کرده است . در سایه رهبری او در سال 1970 به عنوان اولین مدیر زن ناحیه کلمبیا ، قانونی برای ایجاد کلینیک جهت کنترل جمعیت حیوانات در واشنگتون ایجاد شد و علاوه بر این یک برنامه پذیرفتن حیوانات خانگی و سرمایه گذاری عمومی برای سرویس های دام پزشکی به وجود آمد و باعث شد تا او در سال 1980 در میان واشنگتونی های برتر سال قرار گیرد .

او به طور ویژه ای به خاطر تبلیغات رسانه ای که جهت جلب توجه مردم به سمت موضوعات محافظت از حیوانات سازماندهی می کند معروف و شناخته شده می باشد . به طور مثال در وصیت نامه اش خواسته تا پوست او به کیف پول ، پاهایش به دسته چتر و گوشتش به " ناگت نوکیرک " تبدیل شده و روی باربیکیو کباب شود .
سازمان پتا به صورت تدریجی و قدم به قدم به بهبود آسایش حیوانات نزدیک می شود و ولی هدف اصلی سازمان همچنان که از شعارش پیداست پایان دادن به هر نوع استفاده از حیوانات می باشد :
حیوانات مال ما نیستند که آن ها را بخوریم ، بپوشیم ، روی آن ها آزمایش کنیم و یا از آن ها برای سرگرمی خودمان استفاده کنیم " .
برخی انتقادها به نیوکیرک شده از قبیل حمایت هایی از جبهه آزادیبخش حیوانات انجام داده اند منتقدین معتقدند که جنبش حقوق حیوانات یک جنبش انقلابی است و اغلب اینگونه است که " شاید متفکران انقلاب ها را مهیا و آماده سازند ولی این راهزنان و سارقان هستند که آن را به سرانجام می رسانند " .
دوران کودکی
نوکیرک در انگلیس به دنیا آمد و در جزیره اورکنی و جزیره وار در هرتفود شایر زندگی می کرد . پدر او مهندس ناوبری بود و به همین دلیل وقتی او هفت سال داشت خانواده به دهلی نو ، هند نقل مکان کردند . پدر او در آن جا برای دولت کار می کرد ، در حالی که مادرش به طور داوطلبانه برای مادر ترزا و در مستمرات جذامی ها و خانه ای برای مادران مجرد کار می کرد . نوکیرک به مدرسه شبانه روزی صومعه در هیمالیا که برای شهروندان هندی و غیر بومی ها بود می رفت . او به میشل اسپکتر گزارشگر نیویورکر گفت ، " این یک عمل انجام شده برای یک دختر انگلیسی در هند بود . ولی من تنها دختر انگلیسی در آن مدرسه بودم ، به طور مداوم از دست راهبه ها کتک می خوردم و گرسنگی می کشیدم ، تمام چیز های مرتبط با خدا به زور به من تحمیل می شد . "
نوکیرک به مادرش در کار های مربوط به بخش بیماران جذامی کمک می کرد ، قرص ها را بسته بندی کرده و باند ها را می پیچید ، عروسک هایی را که برای یتیمان بود آماده می کرد و به آواره ها غذا می داد . او می گوید که این کار ها باعث شد تا او بفهمد هر کسی که محتاج کمک باشد ، از جمله حیوانات ، ارزش توجه را دارد و مادرش همیشه به او می گفت که مهم نیست چه کسی در رنج و عذاب باشد مهم این است که مشکل او چیست و چرا رنج می کشد .
او ماجرای تجربه اولیه خود در مورد تلاش برای نجات یک حیوان را تعریف می کند ، وقتی او صدای خنده های بلندی را در کوچه پشت خانه شان در دهلی نو می شنود ، متوجه می شود که گروهی پاهای یک سگ بیچاره را بسته و به دهانش پوزه بند زده اند و او را در گودالی گل آلود انداخته و از تماشای تقلا و تلاش سگ برای بیرون آمدن از آن لذت می برند ، نوکیرک از خدمتکار خود خواست آن سگ را برایش بیاورد و سعی کرد کمی آب به او بدهد ولی کسی راه گلوی او را با گل بسته بود و آن سگ در دستان نوکیرک مرد . او به فایننشال تایمز گفت که آن اتفاق یک نقطه تحول در زندگی او بوده است .
وقتی نوکیرک هجده سال داشت ، پدرش به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا ملحق شد و خانواده به فلوریدا نقل مکان کردند و در آن جا پدر بر روی طراحی سیستم بمب ها کار می کرد . در آن جا بود که نوکیرک با همسرش ، استیو نوکیرک ، ملاقات کرد ؛ این زوج در سال 1980 از یکدیگر جدا شدند .
آشنایی با حقوق حیوانات
او تا سن 22 سالگی هیچ فکری در مورد حقوق حیوانات یا حتی گیاه خواری نداشت . در سال 1970 او و همسرش به پولسویل ، مریلند رفتند ، جایی که نوکیرک در آن جا تحصیل می کرد تا یک دلال سهام شود . وقتی یکی از همسایه ها تعدادی گربه را رها کرده بود ، تصمیم گرفت گربه ها را به یک پناهگاه حیوانات ببرد . او به میشل اسپکتر از نیویورکر گفت :
وقتی به پناهگاه رسیدم ، خانمی به من گفت ' به پشت پناهگاه بیا ما گربه ها را همین جا می گذاریم . ' ... من فکر کردم که چه خوب آن ها را این جا می گذاری و به همین راحتی جایی برای زندگی کردن خواهند داشت . بنابراین من مدت کمی بیرون ایستادم و بعد پرسیدم که آیا می توانم دوباره برگردم و آن ها را ببینم ، آن زن به من نگاه کرد و گفت ' در مورد چه چیزی صحبت می کنی ؟ همه آن ها مرده اند ؛ ' وقتی شنیدم که آن گربه ها کشته شده اند بسیار شوکه شدم . آن زن بسیار گستاخ بود . آن جا یک جای پرت پر از وسایل اوراق و آت و آشغال بود . نمی توانست وحشتناک تر از آن باشد . تصمیم گرفتم تا کاری در این مورد انجام دهم . بنابراین فکر کردم که در آن جا مشغول به کار شوم .
او در قسمت محل نگهداری سگ ها مشغول به کار شد و در آن جا شاهد بد رفتاری با حیوانات بود ، بد رفتاری هایی مثل سو استفاده فیزیکی .
کاتی اسنو گیلرمو می نویسد که نوکیرک هر روز لانه سگ ها را ضد عفونی می کرد ، و هر شب در مورد مراقبت از حیوانات ، رفتار حیوانات و تحقیقات و رسیدگی در مورد ظلم به حیوانات مطالعه می کرد .

او معایب آن پناهگاه را آشکار کرد و افسر حفاظت از حیوانات شد ، ابتدا در مونگومری کانتی در مری لند و بعد در حوزه کلمبیا . او اولین رئیس زن پناهگاه های حیوانات در واشنگتون دیسی بود و شهر را متقاعد ساخت تا در زمینه سرویس دامپزشکی سرمایه گذاری کند و برنامه پذیرش حیوانات خانگی ، بخش بازرسی و تحقیق در مورد رفتار با حیوانات و برنامه عقیم سازی حیوانات خانگی را بر پا کرد . او تا سال 1976 رئیس بخش کنترل بیماری حیوانات در کمیسیون سلامت عمومی حوزه کلمبیا بود .

بنیان گذاری سازمان پتا
در سال 1980 ، او در پناهگاه حیوانات واشنگتون دیسی با الکس پاچیکو که به طور داوطلبانه در آن جا کار می کرد آشنا شد . نوکیرک قبل از آن علی رغم علاقه شدید به خوردن گوشت گیاه خوار شده بود . او به اسپکتر گفت : " من عاشق گوشت و به خصوص جگر بودم ... خدای من ، اگر گیاه خوار نبودم همین فردا آن را می خوردم "

این پاچیکو بود که نوکیرک را با مفهوم حقوق حیوانات آشنا کرد . پاچیکو یک نسخه از کتاب آزادی حیوانات ( 1975 ) اثر پیتر سینگر را به او ارائه کرد . نوکیرک گفت که سینگر تمام چیز هایی را که او در طی این دوران به طور ذاتی حس کرده را در کلمات خود گنجانده است .
در آن زمان مفهومی به عنوان حقوق حیوانات در ایالات متحده آمریکا شنیده نشده بود . جنبش مدرن حقوق حیوانات هشت سال زودتر در سال 1972 در انگلستان شروع شده بود ، زمانی که یک گروه از دانش پژوهان آکسفورد ، به ویژه فیلسوفان ، گروهی به نام " گروه آکسفورد " را تشکیل دادند تا این عقیده را ترویج دهند که تبعیض علیه جانوران دیگر بر اساس نوع گونه آن به اندازه تبعیض بر پایه نژاد و جنسیت نامعقول و بی معنی است .
در ماه مارس 1980 ، نوکیرک و پاچیکو تصمیم گرفتند گروهی را تشکیل دهند تا این عقاید را به مردم آمریکا آموزش دهند ، گروه در ابتدا شامل 5 عضو بود . همچنین این دو نفر به یکدیگر علاقه مند شده و با اینحال که تفاوت بسیاری با هم داشتند ، زندگی مشترکی را آغاز کردند . نوکیرک بزرگتر ، فردی اهل عمل ، بسیار سازمان یافته و منظم بود در حالی که پاچیکو زمان خود را صرف هات داگ های گیاهی می کرد .
میمون های سیلور اسپرینگ
مورد میمون های سیلور اسپرینگ ، یک پرونده تحقیقی بر روی حیوانات که بحث و جدل بر روی آن ده سال طول کشید ، سازمان پتا را از نوکیرک ، پاچیکو و گروه کوچکی از دوستان به جنبشی بین المللی تبدیل کرد .

silver spring monkey
در تابستان سال 1981 ، پاچیکو به طور داوطلبانه در موسسه تحقیقات رفتاری در سیلور اسپرینگ شهر مریلند مشغول به کار شد تا او و نوکیرک بتوانند برای سازمان دهی کمپین هایشان اطلاعاتی دسته اول داشته باشند . ادوارد تائوب ، روانشناس ، در آن جا بر روی 17 میمون تحقیق می کرد . او غده عصبی وابسته به مرکز حسی میمون ها را که رسیدن عصب ها به بازو ها و پاها را فراهم می نمود قطع کرده و سپس با استفاده از مانع فیزیکی ، شوک الکتریکی و آویزان کردن غذا میمون ها را وادار به استفاده از دست ها و پاهایشان می نمود . ایده تحقیق این بود که آیا میمون ها می توانند به استفاده از عضوی تحریک شوند که نمی توانند آن را حس کنند . پاچیکو شب هنگام به طور مکرر برای گرفتن عکس به آزمایشگاه می رفت تا با این مدارک بتوانند همراهی دانشمندان را کسب کنند .
بعد از جمع آوری مدارک و شواهد ، نوکیرک و پاچیکو آن ها را به پلیس ارائه کرده و پلیس را از وقایع مطلع ساختند . پلیس به آزمایشگاه یورش برد ، میمون ها را از آن جا خارج ساخت و تائوب را متهم به 113 مورد ظلم علیه حیوانات و شش مورد نقص در تامین مراقبت های کافی دامپزشکی نمود . تائوب ادعا کرد که او توسط نوکیرک و پاچیکو متهم شده در حالی که در آن زمان او در تعطیلات و در سفر بوده است و اینکه چند عدد از عکس ها از پیش مرحله بندی و سازمان دهی شده اند . قاضی تائوب را در شش مورد کوتاهی در تامین مراقبت دامپزشکی کافی و مناسب متهم دانست و 3000 دلار جریمه برای او در نظر گرفت . هیئت منصفه بعدی پنج مورد از این موارد اتهام را به دلیل کم اهمیت بودن رد کرد و مورد ششم را به خاطر رموز فنی و تکنیکی ملغی نمود .
موسسه ملی سلامت که بنیان گذار تحقیق تائوب بود ، در کنار دانشمندان و دیگر بزرگان تائوب را به خاطر شرایطی که میمون ها را در آن نگه داشته بود مورد انتقاد قرار داد ، ولی با این حال بعد از اینکه اتهامات علیه تائوب رد شد موسسه ملی سلامت نیز از تصمیم خود برگشت .
بعد از آن شب نوکیرک و پاچیکو در اذهان عمومی رخنه کردند ، تصاویر حیوانات مهار شده بعد از چاپ یکی از آن ها در صفحه اول روزنامه واشنگتن پست بسیار مشهور شده و مورد توجه عموم قرار گرفت .
این اولین حمله پلیس به یک آزمایش تحقیقاتی بر روی حیوانات در ایالات متحده آمریکا و اولین محاکمه ( متعاقبا رد اتهام ) یک محقق حیوانات بود . این جنجال منجر به اصلاح لایحه قانونی رفاه حیوانات در سال 1985 شد ، و این اولین مورد قضایی مربوط به حقوق حیوانات بود که در دادگاه عالی ایالات متحده صورت گرفت و سازمان پتا را به همراه رئیس رک و صریح خود یعنی خانم نوکیرک به یک گروه حقوق حیوانات بین المللی تبدیل کرد .
دیدگاه نوکیرک نسبت به جبهه آزادی حیوانات
نوکیرک به خاطر تبلیغ و به اطلاع عموم رساندن اعمال انجام شده با نام جبهه آزادی حیوانات مورد انتقاد قرار گرفته است . او از اهداف جبهه آزادی حیوانات حمایت می کند و اینطور استدلال می کند که " تنها زمانی که معترضان سیاه پوست به زور متوسل شدند ، دولت ملی به طور جدی روی وضع قانون حقوق مدنی کار کرد ... در سال 1850 سفید پوستان مخالف با برده داری از رفتار صلح طلبانه دست کشیدند و اقداماتی را جهت از هم پاشیدن عملکرد مزرعه داری ها آغاز کردند که منجر به آزادی برده ها شد . آیا همه آن اقدامات اشتباه و غلط بود ؟ " او می گوید که اقداماتی را که شامل آتش زدن و تخریب می شود درک می کند ولی از آن ها اجتناب می ورزد : من از رها سازی و رفاه حیوانات حمایت می کنم به همان صورت که از آزادی برده ها ، کودکان کار ، بردگی جنسی و آزادی سایر گرفتاران حمایت می کنم . ولی از آتش زدن حمایت نمی کنم . من از ایجاد آتش سوزی عمدی و تخریب حمایت نمی کنم . تا حدی که من می دانم ، ترجیح می دادم که این ساختمان ها اصلا بنا نمی شدند . من با اصل موضوع مشکل دارم . شاید به این خاطر است که واقعا نمی دانم چه می خواهم ، چون اگر این بنا ها باعث آسیب رسیدن به کسی شوند نمی خواهم که پا برجا بمانند . و باید بگویم که جبهه آزادی حیوانات به هیچ حیوان و انسانی آسیب نرسانده است .
او متهم به داشتن اطلاعات قبلی در مورد یکی از اقدامات جبهه آزادیبخش حیوانات بوده است . در طی محاکمه سال 1995 رود کورونادو ، در ارتباط با یک حمله آتش سوزی در دانشگاه ایالتی میشیگان ، میشل دتمر وکیل آمریکایی دلیل آورد که نوکیرک در سازمان دهی این حمله نقش داشته است و هدف او این بوده است که کورونادو را وادار سازد تا پرونده های دزدیده شده از دانشگاه و نوار ویدئو این اقدام را برای او بفرستد .
تصویر عمومی
ننوکیرک و جنبش او احساسات عمیقی را برانگیخت . اسپکتر می نویسد که نوکیرک تصویری محبوب از یک هیولا را دارد ، با هر اقدام جسورانه پیتا تنفر از او بیشتر می شود ، او حتی نمی تواند به راحتی در فرودگاه راه برود بدون اینکه هر زنی را که خز یا پوست حیوان پوشیده مخاطب قرار ندهد و با آن ها برخورد نداشته باشد . نوکیرک به او گفت که به دفعات مجبور شده تا تعطیلاتش را در کشور های فقیر و استوایی مانند مکزیک متوقف کند ، چون تمام وقت خود را صرف نجات حیوانات از دست صاحبان وحشتناکشان می کند .
او در سال 2003 به خاطر نامه ای که به یاسر عرفات ، رهبر فلسطینیان ، نوشت مورد انتقاد قرار گرفت ، در این نامه او به استفاده از یک الاغ در انفجار بمبی انتحاری اعتراض کرده بود . منتقدان ادعا داشتند که او زندگی حیوانات را برتر از زندگی انسان ها می داند و به آن اولویت می دهد . او به اسپکتر گفت که " سازمان ما بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر حیوانات نام دارد . گروه های زیاد دیگری هستند که نگران انسان ها می باشند . "
من آدم بسیار راحتی هستم و زیاد سخت گیر نیستم . بعضی ها به من می گویند – به ویژه آن هایی که شبکه اچ بی او را دیده اند – " آیا شما واقعا انسانی عقده ای و غمگین هستید ؟ " و من فکر می کنم ، نه ، من واقعا فرد غمگینی نیستم به جز در مواقعی که در شب های زمستانی در رخت خواب دراز می کشم ولی خوابم نمی برد چون در فکر حیواناتی هستم که در برف و سرما هیچ سر پناهی ندارند و آن موقع بسیار ناراحت می شوم ! چه کسی ناراحت نمی شود ؟ این به خاطر آن است که من شاهد حوادث زیادی بوده ام .
نوکیرک به دلیل قواعد سخت گیرانه در عملکرد سازمانش جهت یوتانایز کردن حیوانات مورد انتقاد قرار گرفته است ، دلیل او نداشتن فضا و منابع کافی برای ساخت پناهگاه های بیشتر بود.
دبرا ساندرز ، یکی از منتقداننوکیرک، ادعا می کند که " سازمان پتا به دیگر جناح ها به خاطر کشتن حیوانات برای غذا یا تحقیقات حمله می کند . بعد خودش حیوانات را می کشد .
نوکیرک و سازمان پتا هر دو مخالف آزمایش بر روی حیوانات در مسائلی که از اهمیت زیادی برخوردار نیستند و همینطور در زمینه های کاربردی کم اهمیت می باشند . اسپکتر از نوکیرک پرسید که آیا او با آزمایش بر روی پنج هزار موش صحرایی یا حتی شامپانزه مخالفت خواهد کرد ، در صورتی که این آزمایش برای درمان بیماری ایدز مورد نیاز باشد . او پاسخ داد که : " اگر شما بدانید که آزمایشات بر روی دخترتان جان پنجاه میلیون انسان را نجات خواهد داد ، با آن مخالفت می کنید ؟ "
او از طرف The Peace Abbey جایزه شجاعت باطنی را در 20 مارس 1995 دریافت کرد.
کتاب ها:
Making Kind Choices (2005)
The PETA Practical Guide to Animal Rights – Simple Acts of Kindness to Help Animals in Trouble (2009).

4534 بازدید
رای دادن به این مورد
(1 رای)
منتشر شده در بیوگرافی
کد خبر: 994
مجموعه های بیشتر: « برندان بریزر ، brendan brazier

ارسال نظر